Podsumowanie roku majora Władysława Dybowskiego – relacja

13 grudnia w Muzeum Miedzi odbyło się podsumowanie obchodów miejskiego roku mjr. Władysława Dybowskiego, legnickiego Żołnierza Niezłomnego i wiceprezydenta miasta.

Jednym z organizatorów spotkania była senator Dorota Czudowska, która przyznała, że wybór daty uroczystości (13 grudnia – dzień wprowadzenia stanu wojennego) nie był przypadkowy. Myślę, że ważne jest aby zmieniać wizerunek Legnicy jako „Małej Moskwy” i przedstawiać jako miasto oponujące przeciwko komunizmowi – tłumaczy senator. Przypomnijmy, że major Władysław Dybowski wraz z synem Konradem został uwięziony, torturowany a następnie zabity (31 sierpnia 1947 r.) przez komunistów za działalność w podziemiu niepodległościowym po II WŚ na terenie Legnicy. Niestety do dziś nie poznaliśmy jego miejsca pochówku.

Na spotkaniu przedstawiono wyniki badań nad historią naszego „Żołnierza Niezłomnego” m.in. za sprawą wykładu Tadeusza Płużańskiego „Niepodległościowe podziemie w czasach stalinizmu i Bolesława Bieruta”, który zakończył się dyskusją z publicznością. Podsumowano takżę tegoroczne działania mające na celu rozpowszechnienie wiedzy o Majorze a program urozmaicił występ Sławomira Zimniaka, który zaprezentował utwory polskich bardów niepodległościowych: Jacka Kaczmarskiego i Przemysława Gintrowskiego.

Wiele prowadzonych badań w tym roku, szczególnie przy współpracy z IPN, pozwoliło wszystkim zainteresowanym lepiej poznać historie majora W. Dybowskiego. Pamięć o naszym Żołnierzu Niezłomnym była również rozpowszechnia poprzez koncerty, konkursy wiedzy oraz plastyczne, wystawę w Muzeum Miedzi, czy bilbordy zamieszczone w mieście, które będę widoczne co najmniej jeszcze rok – wymienia Dorota Czudowska. Co dalej z kultywowaniem pamięci o naszym „Żołnierzu Wyklętym” i skazanym na zapomnienie przez komunistów? Senator Czudowska wyraziła nadzieję, że wszystkie akcje, które miały miejsce w tym roku jak np. koncerty czy wieczorki pamięci, mogą być kontynuowane i rozwijane w przyszłości – szczególnie przez młodzież, a zebrane materiały powinny w tym pomóc.

zdjęcia: Mariusz Witkowski

Rys historyczny o majorze Władysławie Dybowskim – źródło Muzeum Miedzi

W 2017 r. obchodzimy w naszym mieście Rok Majora Władysława Dybowskiego, oficera Wojska Polskiego, działacza tajnego związku Organizacji Polskiej oraz wiceprezydenta Legnicy. Za swoją działalność konspiracyjną 70 lat temu został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano.

Władysław Dybowski urodził się 17 maja 1892 r. w Warszawie. Po zdaniu egzaminu dojrzałości rozpoczął studia w Kijowskim Instytucie Handlowym. W czasie pierwszej wojny światowej służył m.in. w 1.Korpusie Wschodnim gen. J. Dowbór-Muśnickiego. Następnie brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1928 r. w stopniu rotmistrza przeszedł w stan spoczynku.

W 1934 r. Dybowski rozpoczął działalność polityczną w Organizacji Polskiej. nazywanej też Organizacją Wewnętrzną. Była ona tajną, wielostopniową i wewnętrznie zakonspirowaną organizacją Stronnictwa Narodowego. Podczas okupacji kontynuował swoją działalność konspiracyjną będąc pracownikiem zakładów Zieleniewskiego w Krakowie. Na ich terenie w 1942 r. powołał Krakowską Brygadę Obrony Narodowej, której członkowie przeważnie rekrutowali się z Organizacji Polskiej i Narodowej Organizacji Wojskowej.

            Po wojnie Władysław Dybowski przeniknął do struktur PPR, której władze w sierpniu 1945 r. przeniosły do Legnicy. Tutaj objął funkcję wiceprezydenta miasta. W jego kompetencjach znajdował się bezpośredni nadzór nad wydziałami: Ogólnym, Społecznym i Administracyjno-Prawnym. Jednocześnie prowadził na terenie Legnicy działalność konspiracyjną. Dybowski zbierał informacje m.in. o strukturze Powiatowego UB, MO, Korpusu Bezpieczeństwa Publicznego, a przede wszystkim radzieckiego garnizonu stacjonującego w Legnicy. Swoje raporty na te tematy przesyłał do Krakowa. Trafiały one najpierw do jego syna Konrada Dybowskiego (dowódcy KBON), a następnie za pośrednictwem kierownika Organizacji Polskiej na Kraków do organizacji Wolność i Niezawisłość.

            16 października 1946 r. Władysław Dybowski został aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Po wielomiesięcznych przesłuchaniach i rozprawie sądowej za swoją działalność konspiracjną został skazany na karę śmierci. Wyrok wykonano 30 lipca 1947 r. na terenie warszawskiego więzienia na Mokotowie. Wraz z nim zastrzelono jego syna Konrada Dybowskiego oraz ich współpracownika Jerzego Zakulskiego. Do dziś nie wiadomo gdzie spoczywają ich ciała. Prawdopodobnie zostały one potajemnie pogrzebane na terenie obecnego Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie w Kwaterze „Na Łączce”.

 

 

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.